Skip to content

chair [chair (chair)]

291211

Σε κάποιο Hondos του κέντρου υπάρχει μια ορθογώνια κινητή (πάνω σε τέσσερις ρόδες) προθήκη που περιέχει δύο ενωμένες πέτρες των 50cm³, και φέρει την επιγραφή “Δύο αρχαίες πέτρες σε δεύτερη χρήση –  Two ancient rocks in second use”.

Η επιγραφή αυτή εμπεριέχει μιαν αυτοακύρωση. Αν δεχτούμε ότι η αεί αποτοποθετημένη έκθεση των δύο αρχαίων πετρών εγκαινιάζει σήμερα μια χρήση, γεννάται εύλογα η απορία: με ποιο κριτήριο έχουν όλες οι προηγούμενες χρήσεις τους ενοποιηθεί υπό τον τίτλο “χρήση πρώτη”; Η έκθεσή τους αυτή καθ΄ αυτή είναι που τέμνει την ουσία των δύο πετρών, έτσι που όλες οι προηγούμενες, και άγνωστες σε εμάς, χρήσεις τους να γίνονται αντιληπτές ως μία περίοδος, η περίοδος ένα. Μόλις όμως το δεχτούμε αυτό, η φύση της τομής στην ουσίας γίνεται προφανής. Πρόκειται αναμφίβολα για το θάνατο των δύο πετρών, έτσι που αυτή η “δεύτερη χρήση” να ισοδυναμεί με μία και μόν(ιμ)η αχρηστία. Η φράση “δεύτερη χρήση” συνιστά ένα τέτοιο βραχυκύκλωμα, που υποθέτει κανείς ότι το μικρό παζλ των δύο πετρών, μέσα στο γυάλινο κουτί, πάνω στις ρόδες, μέσα στο Hondos είναι το έργο ενός χιουμορίστα και βαθιά εννοιολογικού αρχαιολόγου.

.

*Joseph Kosuth (1965), One and Three Chairs.

[με αφορμή το σχόλιο 291211 1113 του Σ.Μ. στην ανάρτηση της 261111]

Advertisements
No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: