Skip to content

Goodbye Lenin

211112

.

Ρώσοι βουλευτές του «Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος» (Liberal Democratic Party ‘LDPR’) πρότειναν την αφαίρεση των μνημείων του ηγέτη της Ρωσικής επανάστασης από τους δρόμους και τις πλατείες των πόλεων σε όλη τη χώρα.

«Μνημεία για μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα θα πρέπει να βρίσκονται σε μουσεία» δήλωσε ο Aleksandr Kurdyumov του εν λόγω ακροδεξιού εθνικιστικού κόμματος.

Σύμφωνα με τοπικά μέσα, που επικαλείται το RT, η ιδέα της «απολενινοποίησης» επικροτήθηκε από αρκετά μέλη του κυβερνώντος κόμματος «Ενωμένη Ρωσία».

Αυτό που προβάλει ως επιχείρημα ο Aleksandr Kurdyumov για την άρση των μνημείων του Λένιν είναι το «υψηλό κόστος συντήρησης». «Τα μουσεία θα φροντίζουν καλύτερα τα αγάλματα και θα τα προστατεύουν από βανδαλισμούς».

Αγάλματα του Λένιν, κληρονομιά από το Σοβιετικό παρελθόν, υπάρχουν σε κεντρικές πλατείες σχεδόν όλων των ρωσικών πόλεων, ενώ σχεδόν κάθε οικισμός έχει τουλάχιστον ένα δρόμο με το όνομά του, όπως αναφέρεται στο RT.

«Έχει έρθει η ώρα να απαλλαγούμε από τον ‘στραγγαλισμό’ του Λενιν και να αφήσουμε στους δρόμους μόνο τα αγάλματα που θεωρούνται αληθινά έργα τέχνης» επιμένει ο Aleksandr Kurdyumov.
Σύμφωνα με την εν λόγω πρόταση οι δημοτικές αρχές θα πρέπει να θέσουν σε δημοψήφισμα το ζήτημα της αφαίρεσης ή όχι των αγαλμάτων. Σε περίπτωση που η άρση των μνημείων υπερψηφίζεται τότε τα αγάλματα θα διαλύονται σε κομμάτια, ορισμένα θα αποστέλλονται σε μουσεία και άλλα θα πωλούνται σε συλλέκτες.
.
Ο βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος Valery Trapeznikov συμφωνεί πως η πρόταση θα πρέπει να τεθεί στην κρίση των πολιτών καθώς ενδέχεται μια κυβερνητική πρωτοβουλία να προκαλέσει διαμαρτυρίες.
.
Για ιδεολογικούς και ιστορικούς λόγους, κατά της πρότασης τάσσεται το Κομουνιστικό Κόμμα Ρωσίας. «Ο Λένινι είναι ο ιδρυτής της ενωμένη Ρωσίας, όπως ο Ουάσινγκτον στην Αμερική» δήλωσε ο Sergey Obukhov, ανώτερο στέλεχος του κόμματος. Εκτός αυτού, προσθέτει, η καταστροφή «αρχιτεκτονικών έργων ιστορικής αξίας είναι παράνομη».
.

*

.

After seven years of restructuring, the Noorderplantsoen – an English garden designed by Hendrik Copijn (1842-1923) – has been largely restored to its original state. An open meadow, sloping upwards and bordered by shrubs and monumental trees, provides a natural stage for a piece of political theatre in which a nine meter-high bronze statue of Lenin plays the leading part. At the foot of this statue, which has been brought here by the Groninger merchant Koop Tjuchem after the fall of the Wall, forty tons of potatoes have been dumped.

Changes in the public domain inevitably lead to confrontations and conflict. The reshaping of the Noorderplantsoen focused on bringing a dishevelled park back to its original state, but unwittingly turned into an open invitation for public interference. The park is publicly owned, and the public demands the right to co-decide. Nature lovers, joggers, musicians, gays and junkies, all want to recognise themselves in the way the park changes. Seven years of protest, legal procedures and bureaucratic bickering passed before consensus was reached. In this turmoil, art too makes itself heard and “is faced with the challenge to demand a place of its own in this lively situation,” as the organiser of the exhibition in the park states. Art too, dances on the waves of social consensus around its rationale.

In a theatrical manner, the Lenin work uncovers the political characteristics of the place, as sketched above; it shows the park as a democratic (conflict) model. From time to time, contradictions in society play a great role in history and grow to be historical icons. Against the bourgeoisie, who recognises itself in Copijn’s romantic garden this Lenin symbolises the resistance of the working class.

By placing such historical metaphors in a contemporary context, their old meaning is taken away and a drama develops, which demonstrates the contingency and vulnerability of the actual political circumstances. Lenin’s generous gesture to the people, allowing them to consume a mountain of potatoes – the people’s food par excellence – represents a weighty invitation to expressing one’s opinion. Some will take a meal home, and some will use the potatoes for protest [Hans van Houwelingen, project explanation, 09-05-2000].

.

Advertisements
No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: